Tożsamość festiwalu projektowana dla sceny, miasta i wielu języków teatru
Dla Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia stworzyliśmy od podstaw logotyp oraz system identyfikacji wizualnej obejmujący przestrzeń miejską, materiały drukowane, wydawnictwa i środowisko cyfrowe.
Do współpracy zostaliśmy zaproszeni przed pierwszą edycją wydarzenia. Projektowaliśmy więc nie tylko jego oprawę, ale również sposób, w jaki nowy festiwal miał zaistnieć w świadomości publiczności, instytucji kultury i międzynarodowego środowiska teatralnego.
Boska Komedia od początku miała ambicję stać się jednym z najważniejszych wydarzeń teatralnych w Polsce i flagowym festiwalem Krakowa. Potrzebowała tożsamości, która zbuduje rangę nowej marki, pomieści różnorodność prezentowanych spektakli i będzie wyrazista w skali całego miasta.
Wyzwanie
Festiwal teatralny nie ma jednej estetyki. Każdy zaproszony spektakl wnosi własny język wizualny, temat, dramaturgię i sposób komunikowania się z widzem. Zadaniem identyfikacji nie było ich ujednolicenie ani podporządkowanie dominującemu stylowi.
Potrzebny był system, który stworzy dla tej różnorodności czytelną ramę i pozwoli rozpoznać Boską Komedię niezależnie od tego, jaki teatr, twórca lub spektakl znajdzie się na pierwszym planie.
Wyzwaniem było zaprojektowanie marki, która:
- już od pierwszej edycji zbuduje wiarygodność wydarzenia o randze instytucjonalnej;
- pozostanie otwarta na różne języki współczesnego teatru;
- będzie widoczna w intensywnej przestrzeni wizualnej miasta;
- zadziała zarówno na bilecie, jak i na wielkoformatowym billboardzie;
- pozwoli rozwijać kolejne edycje bez utraty rozpoznawalności;
- połączy artystyczny charakter festiwalu z jego potrzebami informacyjnymi i organizacyjnymi;
- zachowa spójność pomiędzy drukiem, przestrzenią miejską i internetem.
Projekt musiał działać jednocześnie jako marka wydarzenia, system informacji oraz narzędzie obecności festiwalu w Krakowie.
Koncepcja
Punktem wyjścia było potraktowanie Boskiej Komedii nie jako zbioru spektakli, lecz jako samodzielnego wydarzenia posiadającego własną dramaturgię.
Widz styka się z festiwalem w wielu momentach: dostrzega plakat, sprawdza repertuar, wybiera przedstawienie, kupuje bilet, dociera do teatru i przemieszcza się pomiędzy kolejnymi scenami. Identyfikacja miała połączyć te punkty w jedno rozpoznawalne doświadczenie.
Przyjęliśmy zasadę:
Tożsamość festiwalu nie powinna konkurować z teatrem. Powinna tworzyć dla niego wyrazistą scenę.
System musiał być wystarczająco silny, aby budować własną markę, a zarazem na tyle elastyczny, by przyjmować zmieniające się treści, obrazy i estetyki kolejnych edycji.
Logotyp jako stały punkt systemu
Podstawą identyfikacji stał się zaprojektowany dla festiwalu logotyp. Miał wiarygodność znaku instytucjonalnego, ale zachowywał ekspresję odpowiadającą wydarzeniu poświęconemu współczesnemu teatrowi.
Jego konstrukcja pozwalała stosować go w bardzo różnych skalach i kontekstach — od niewielkiego biletu po wielkoformatową komunikację miejską. Znak mógł funkcjonować samodzielnie lub współpracować z fotografią, typografią i materiałami promującymi poszczególne przedstawienia.
Nie został związany z estetyką jednej edycji. Stał się trwałym rdzeniem marki, wokół którego można było budować zmieniające się odsłony komunikacji. Jego dalsze wykorzystywanie przez organizatorów potwierdziło, że zaprojektowany na początku festiwalu system zachował swoją aktualność.
Festiwal w przestrzeni miasta
Ważnym obszarem projektu była obecność Boskiej Komedii w Krakowie. Festiwal miał być widoczny nie tylko dla publiczności już zainteresowanej teatrem, ale również dla mieszkańców i osób odwiedzających miasto.
System został rozwinięty na plakaty, billboardy, citylighty, bilety, materiały informacyjne i elementy komunikacji w miejscach wydarzeń.
Każdy format wymagał innego sposobu budowania przekazu. Billboard oglądany w ruchu musiał komunikować się natychmiast. Plakat mógł budować bardziej złożoną relację obrazu i typografii. Bilet pełnił przede wszystkim funkcję użytkową, ale pozostawał również materialną częścią doświadczenia festiwalu.
Projektowanie komunikacji miejskiej obejmowało:
- określenie hierarchii informacji;
- dostosowanie ilości treści do formatu i odległości odbioru;
- utrzymanie czytelności dat, miejsc i tytułów;
- łączenie ekspresji artystycznej z funkcją informacyjną;
- kontrolowanie spójności materiałów wykonywanych w różnych technologiach.
Wielkoformatowe nośniki nie były prostym powiększeniem plakatu. Każdy wymagał osobnego opracowania proporcji, typografii, obrazu i rytmu kompozycji.
Wydawnictwa i architektura informacji
Programy i katalogi musiały pomieścić dużą liczbę spektakli, twórców, scen, terminów oraz tekstów kontekstowych. Ich podstawowym zadaniem było pomaganie publiczności w planowaniu udziału w festiwalu i poruszaniu się po rozbudowanym repertuarze.
Projekt wydawniczy umożliwiał szybkie odnalezienie informacji potrzebnych w konkretnym momencie: tytułu, miejsca, godziny, obsady lub opisu przedstawienia.
Publikacje miały również wymiar dokumentacyjny. Po zakończeniu wydarzenia pozostawały zapisem programu, zaproszonych twórców i tematów podejmowanych przez współczesny teatr.
Spójność systemu nie wynikała z powtarzania jednego układu, ale ze stałych zasad dotyczących znaku, typografii, kompozycji i hierarchii treści.
Środowisko cyfrowe
Identyfikacja została przeniesiona również do internetu. Powstały rozwiązania umożliwiające prezentację programu, spektakli i informacji organizacyjnych w języku zgodnym z pozostałymi elementami marki.
Strona nie była wyłącznie cyfrową wersją katalogu. Musiała odpowiadać na potrzeby użytkownika wykonującego konkretne zadania: sprawdzającego repertuar, wybierającego termin, porównującego przedstawienia i planującego udział w festiwalu.
Ekspresyjny język wizualny został więc połączony z czytelną architekturą informacji. System zachowywał rozpoznawalność, ale dostosowywał sposób działania do funkcji danego kanału.
Jak pracowaliśmy
Połączyliśmy kilka uzupełniających się obszarów projektowych:
Strategia marki festiwalu: określenie sposobu budowania rozpoznawalności, rangi i długotrwałej obecności nowego wydarzenia.
Projektowanie logotypu: stworzenie trwałego znaku niezależnego od tematów i opraw kolejnych edycji.
System identyfikacji wizualnej: opracowanie zasad pozwalających łączyć markę festiwalu z różnorodnymi materiałami spektakli.
Projektowanie outdoorowe: dostosowanie komunikacji do plakatów, billboardów, citylightów i przestrzeni miasta.
Projektowanie wydawnicze: opracowanie programów, katalogów i materiałów porządkujących repertuar.
Projektowanie informacji: stworzenie hierarchii danych dotyczących spektakli, terminów, scen i twórców.
Digital i web design: przełożenie systemu marki na środowisko internetowe i cyfrowy dostęp do programu.
Nadzór nad produkcją: kontrola jakości materiałów wykonywanych w różnych technologiach, skalach i terminach.
Rezultat
Efektem pracy był system marki, który pozwolił Boskiej Komedii wejść do przestrzeni publicznej jako rozpoznawalnemu i dojrzałemu wydarzeniu.
W ramach projektu powstały:
- logotyp festiwalu;
- system identyfikacji wizualnej;
- zasady stosowania marki w różnych skalach i kanałach;
- plakaty, billboardy i citylighty;
- bilety i materiały informacyjne;
- programy, katalogi i wydawnictwa;
- system informacji o repertuarze;
- rozwiązania internetowe;
- narzędzia umożliwiające rozwijanie komunikacji kolejnych edycji.
Projekt nie był jednorazową oprawą wydarzenia, lecz fundamentem jego długofalowej tożsamości. Pokazał także, że branding festiwalu może pełnić więcej funkcji niż promocja: porządkować relację pomiędzy programem, publicznością, instytucją i miastem, tworząc wspólną przestrzeń dla wielu odmiennych głosów współczesnego teatru.
Klient: Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia
Projekt: identyfikacja wizualna i system komunikacji festiwalu
Projektant: Jerzy Tchórzewski
Zakres: strategia marki, projektowanie logotypu, system identyfikacji wizualnej, projektowanie outdoorowe, projektowanie wydawnicze, architektura informacji, digital i web design, nadzór nad produkcją.